Brievenschrijvers


Een theatergroep uit België is op zoek naar brievenschrijvers voor hun voorstelling genaamd:
'This is my letter to the world, that never wrote to me''.

 

 

Wat houd dit project in?

De voorstelling zal 2018  in première gaan op het Moment festival in Tongeren (België).

 Voor meer informatie neemt een kijkje op: http://moment.tongeren.be/moment/

 

De voorstelling zal ongeveer in september of oktober 2018 beginnen met spelen. De bedenkers (Laura en Anna) hopen dat ze daarna een tour langs verschillende theaters kunnen doen met hun voorstelling. Op dit moment is er nog niks hierover bekend. De bedenkers van de voorstelling werken samen met een groep acteurs uit België, die de verhalen en de brieven gaan lezen en samenvoegen tot een voorstelling. Laura en Anna willen de focus leggen op de verschillen en overeenkomsten tussen vreemden. En ook hoe het is om contact te maken met een onbekende in een tijd dat haast een grote rol lijkt te spelen. Iedereen is namelijk druk bezig met contact leggen via sociale media en dating apps en niet meer zoals vroeger. Toen je op een persoonlijke manier of wel door middel van brieven schrijven in contact kwam met anderen mensen.

 

 

Hoe kwamen Laura en Anna op het idee?
Ze zijn in januari 2017 begonnen nadat zij een citaat lazen uit de kersttoespraak van Beatrix in 2009:

 

‘In deze tijd van mondialisering zijn snelheden vergroot en afstanden verkleind. Technische vooruitgang en individualisering hebben de mens onafhankelijker en afstandelijker gemaakt. [...] De moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving. Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap. Maar zonder enig ‘wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot. Het ideaal van het bevrijde individu heeft zijn eindpunt bereikt. We moeten trachten een weg terug te vinden naar wat samenbindt.’ 

 
Na het lezen van bovenstaande citaat wisten ze het zeker: als we iets willen bijdragen aan de maatschappij waarin we leven, dan kan dat in de vorm van contact maken met iemand die je nog niet kent. Het schrijven van een brief dwingt je tot het nemen van tijd. En je gaat eerder nadenken over je woorden voordat je ze naar iemand verstuurd. Dat maakt dit project een tegenhanger van het heersende tempo en mate van aandacht die we voor elkaar hebben in het dagelijkse leven. Dit project is bedoelt om echt contact te maken en radicaal eerlijk te zijn, geen fictieve karakters.

 

Naast het project schrijven Laura & Anna zelf ook met vrienden/familie, maar dat is meer sporadisch.
Het is niet zo nauw als tijdens dit project of met een penvriend(in).

 

Tot nu toe hebben Laura en Anna een heleboel reactie gekregen op hun oproepje.
Maar je kunt altijd nog een briefje sturen naar:
schrijfeenbriefnaarons@gmail.com

en wie weet gebruiken ze jou brief voor hun project.

 


Ps. Of je nou wel of niet mee doet me dit project, ik hoop dat er steeds meer mensen brieven gaan schrijven.
Zo word de afstanden, verbondenheid tussen elkaar steeds kleiner.

 


Google Translate